Chilled out beach village

Na een 3 lokale bussen kwamen we aan bij Samara. Een klein relaxed dorpje aan de zee, bestaand uit alleen 1 hoofdstraatje.

Bijna op de plaats van bestemming deed de buschauffeur de deuren open om mensen uit te laten stappen. Een meisje naast ons kreeg haar voet tussen de deur. Zij had behoorlijk pijn aangezien zij met haar blote voet vast zat. Ik schreeuwde naar de chauffeur dat hij deur dicht moest doen, maar er kwam geen beweging in de deur. Ewout trok met kracht de deur dicht zodat zij haar voet los kon maken. Eenmaal aangekomen in Samara riepen we een taxi en gaven we haar wat geld zodat ze naar huis gebracht kon worden. De dag begon al goed....

Met onze backpacks liepen we wat rond op zoek naar een slaapplaats. Ewout voelde zich al in Tamarindo niet helemaal goed, maar dat gevoel werdt sterker naarmate we verder liepen. In de Lonely Planet lazen we over een hostel die betaalbaar was en gratis dingen aanbood zoals internet, boogieboards en laundry. De eigenares vertelde met vol enthousiasme over haar hostel, maar was helaas vol. Ze stuurde ons naar een andere hostel, El Ancla,  zodat we de volgende ochtend terug konden komen.

Ewout voelde zich steeds slechter en besloten we maar om maar El Ancla te blijven. Het was een ware vierkante doos van hout zonder ramen, dat naar schimmel stonk. Alhoewel dat niet echt het geval was toen wij incheckte. Aangezien het regenseizoen is kwamen later op de avond achter dat ramen in de kamer handig geweest zou zijn. Het regende letterlijk op ons bed wat alles klam liet aanvoelen.

De volgende dag was Ewout zo ziek dat ik op zoek ging naar een dokter. Uiteraard zei de dokter dat hij langs moest komen. Ewout was even aan het slapen, dus ging maar gelijk langs de hostel die dag ervoor vol was. Tot mijn verbazing vertelde de eigenares van die hostel dat ze weer vol was, er was een groep gekomen die ochtend. Ik helemaal pissed, viel tegen haar uit aangezien zij mij vertelde dat ik om 10 uur de volgende ochtend (die ohtend dus) terug kon komen voor een kamer!

Ik wist dat ik niet Ewout zomaar kon vervoeren naar een andere hostel, dus besloot maar om voor nog een nacht te betalen bij die shit hostel. Wij naar de dokter. In de eerste instantie was de dokter een rare kerel. Een beetje gaf je een beetje vreemde indruk. Kan niet zeggen arrogant, maar zijn peopleskills waren ook niet optimaal. Maar na een tijdje was het ijs gebroken en kon het goed vinde met Ewout.

Ewout had een virus in zijn maag, wat hem ontezettende pijnen gaf. De dokter gaf hem 2 opties: pillen die hij een paar keer per dag een paar dagen moest slikken of een injectie en die hem gelijk beter maakte ... Ewout is niet echt gek op prikken en is maar voor de pillen gegaan...!

Dokter Soto adviseerde E om de volgende dag langs te komen om te laten weten of de medicijnen aansloeg. Zo gezegd zo gedaan. Ewout begon zich gelijk wat beter te voelen....

Aangezien we niets van het dorpje hadden gezien, besloten we langer te blijven, maar uiteraard in ander hotel! La Mansion B&B. Eigenaren waren een ouder echtepaar uit de VS. Ze hadden net hun vijftig jaar huwelijk gevierd ... dus ECHT een ouder echtpaar!

De man vertelde vol enthousiasme over zijn hotel en wat hij allemaal deed, je kon haast geen nee zeggen. Het was boven ons budget, maar aangezien hij in zijn jongere jaren ook veel heeft gereist, wist hij hoe het was en gaf ons korting. Maar...mochten absoluut niets tegen zijn vrouw zeggen!

Nadat wij onze spullen hadden gehaald, ontmoette wij zijn vrouw. Waarop ze natuurlijk vroeg hoeveel wij hadden betaald!? Na een verschrikte blik naar Ewout te hebben geworpen, hoorde we haar man van boven schreeuwen ¨Honey, they allready paid!¨ O gelukkig want ik kon echt niet glashard liegen!

De volgende ochtend gingen wij met een local paardrijden. Of hoe ze het daar zeggen: horsebankriding! Je kon niet echt zeggen dat de paarden er uit zagen of ze in volle glorie waren. Een beetje verwilderd en onverzorgd zagen ze eruit. Hoe dan ook de rit was mooi en het was wel apart om Ewout op een paard te zien. Hij had het volgens mij wel naar zijn zin, aangezien hij er elke keer weer wild met het paard vandoor ging ...!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer