Mijn nicht Marissa ...

Daar stonden we dan met z´n drieen. Op de busterminal van La Serena. Ik keek om me heen en ik voelde me al thuis. Hier woont mijn nicht Marissa ...

Ik belde haar op haar mobiel dat we op het station stonden. Binnen een kwartier kwam ze ons ophalen. Seline was er ook nog en Marissa vond het geen punt dat zij bij haar kon logeren. Aangekomen bij haar thuis was alles nog zoals ik mij dat kon herinneren. We hadden ons geinstalleerd en aten wat toost met Marissa en haar zoon Juan-Paulo. Zij heeft 2 zoons, Juan - Paulo en Nicolaas. Nicolaas was met zijn klas op schoolreis naar het zuiden van Chili.

´s Avonds zijn we met z´n vijfen naar een restaurant gegaan. ´El Tronco´Een populaire restaurant waar ze live muziek speelden. Het restaurant was helemaal vol en hectisch. De goeie empanadas maakten het de moeite waard. (empanadas: grote pastei gevuld met gehakt, zeevruchten of kaas.) Het was gezellig en vond het fijn om weer met Marissa te kunnen praten. Nadat we daar anderhalf uur hadden gezeten, gevuld door de empanadas en wijn stonken we naar verbrand hout. In het restaurant stonden er een paar openhaarden en geen goeie lucht circulatie ...

Marissa moest nog even werken de volgende dag. Ze zette ons wel af in de stad. We moesten een paar dingen kopen en langs CommenWealth. Ook Juan-Paulo ging met ons mee, anders zou hij zich thuis vervelen. Nadat we onze dingen hadden geregeld gingen een beetje door de stad lopen. Ik wilde een foto maken van 3 typische Chileense mannen en voordat ik het wist was ik met ze aan de praat. Zij dachten dat ik van de pers was, maar hoe ik ook mijn best deed om over te brengen dat ik het voor de lol deed, waren zij helemaal vereert dat misschien hun hoofd in de krant van Amsterdam kwam .... Dat denken veel mensen dat Amsterdam een land was en Holland een stad ofzo ...tjaa... wel schattig.

We kregen al trek en MackieD´s klonk niet slecht. Na een gore vette maaltijd sloten we het af met een Chocolate Sunday. Althans, Juan-Paulo en Seline. Ewout en ik wilden een ijsje van een echte ijssalon. Jaun-Paulo had zijn ijsje niet eens achter zijn kiezen en keek mij weer aan met zijn grote puppy ogen. Okay...! Hij kreeg nog een ijsje.

Marissa is he-le-maal into the Herbalife. Dit zijn ´gezonde´producten om je te helpen af te vallen. Jaun-Paulo een lekkere eter heeft weleens een conflict met zijn moeder omdat hij al te veel en lekkere eter is .... ja kom ik en neem hem mee naar de stad en eet MacDonalds en 2 ijsjes binnen een half uur! Ach ja... voor die ene keer dat ik er ben ... :s

Wij pestte hem daarom ook vaak dat we het aan zijn moeder zouden vertellen wat ie had gegeten ... !!! hahaha ooooo gemeen!!! 

Die avond had Marissa een bbq georganiseerd. Haar vriend kwam ook die avond, (wiens z´n naam nu even ben vergeten! ) zijn neef en een vriend met zijn dochter. We hebben zeker tot 4 uur ´s nachts zitten kletsen. Iedereen was lekker aangeschoten door de wijn en Marissa´s vriend die lag al Out door de drank voor tweeen. Ewout had al vriendjes gemaakt met de dochter van hun vriend. Een zestien jarige meid die helemaal gek was van Ewout. Ewout liet haar de foto´s zien op zijn camera van onze reis, de 700 foto´s die zij allemaal wilde zien! hahahaha Daar zaten ze dan, zij met haar hoofd op Ewout´s zijn schouder bladerend door zijn camera ... Het was wel schattig...

We moesten de avond afbreken, maar niemand had zin om op te staan. Het was wel koud buiten en dronken heel veel thee om ons warm te houden. Toch maar opgestaan wilden de volgende dag nog wel wat leuks doen.

Marissa en haar vriend namen ons (Seline, Ewout en ik) mee naar El Valle del Alqui. Een prachtige groene vallei waar ze druiven groeien voor de beroemde drank Pisco. Pisco is een sterke drank die je gebruikt om Pisco Sour te maken en of kan mengen met Coca Cola dat PisCola wordt genoemd.

Er wordt sinds begin der dagen altijd over gediscucieerd waar de Pisco nou vandaan komt, Peru of Chili. Peru heeft een dorpje dat Pisco heet, Chili is de grootste fabrikant van Pisco en is zeer beroemd door zijn druiven in de vallei van de Pisco. Dus 1 + 1 = Pisco komt uit Chili !! hahahaha

Anyways, ze hebben ons het vallei laten zien. Ook hebben we een Pisco fabriek bezocht hoe het helemaal uit gelegd wordt de productie van Pisco. We hadden gelunched in een restaurant waar ze koken door middel van zonnewarmte. Voor het restaurant zie je allemaal houten dozen staan met een glazen deurtje. Hierin staat de pan met aardappels of suddervlees. Heel leuk om dat te zien en het is goed voor het millieu. Lijkt me wel dat je de tijd moet nemen om zo te koken en ik vraag me af wat er gebeurd als het bewolkt is ... 

Onderweg naar huis vroegen Marissa en haar vriend of we hun konden helpen om een boomstronk in de te doen. Marissa heeft een grote pick up truck. De auto moest van de weg afgereden worden naar waar de boom stond. Hier probeerden we met z´n vieren de boom op te tillen, No way dus! De boom op een zandbergje gerold en zo konden we terwijl de auto tegen de zandbergje stond de auto op rollen. Wat een lood zwaar ding zeg!

Marissa en haar vriend zijn samen een huis aan het bouwen, alleen uit modder en stenen. Ze hebben hier voor heel veel stenen nodig en zijn ook altijd daar voor op aan het zoeken. (nou ja, wanneer ze tijd hebben!) Ook andere natuurlijke materialen gebruiken. Ze hebben dit stuk terrein gekocht en hebben een fantastisch uitzicht op het vallei. Het huis zal wel pas over 20 jaar klaar zijn, maar ach het is hun hobby!

Marissa moest en zou de volgende dag ons naar een visrestaurant nemen. Het restaurant was ook wel een stukje rijden, maar we vonden het niet erg om op onze billen te zien en genieten van het uitzicht. We reden langs de zee aan onze linkerkant en de dorre bergen aan de rechter kant. Het restaurant was boven op een berg met uitzicht op de zee en haventje. Het was niet echt een gezellige tent, maar het eten was lekker.

Marissa en haar vriend namen ons toen offroad richting het strand. Het was een lekker gevoel om de weg af te rijden zonder iets of iemand om je heen te hebben. Op het strand zochten we stenen voor haar en genoten van het geluid van de zee. Seline stond schelpjes en zo te verzamelen. Zij heeft altijd een hele grote tas bij zich en een dikke winterjas voor het geval ze het koud krijgt. het was warmer en ze had alles op het zand gelegd. Met haar rug naar de zee werdt zij keihard verrast door een goeie golf die over haar schoenen heen gleed en haar jas en tas nat maakte. Wij moesten zo hard lachen door haar reactie, want ze maakte vage sprongen en had al snel door dat ze nergens anders naar kon gaan. Daar stond ze dan, met zeiknatte bergschoenen en spijkerbroek ....

`

´s Avonds ging Marissa ook Nicolaas ophalen van zijn schoolreisje. Ondertussen haalden wij chinees eten. Wel grappig, eerste chinees restaurant waar geen een chinees werkt. Het eten was ook zo zo ...

Marissa moest de volgende weer werken. Zij nam wel de tijd om eerst Seline op station af te zetten en later ons. Seline ging gelijk naar Santiago. Hier scheidde onze paden na 3 maanden samen te hebben gereist ....

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer