Van de hitte naar de kou

Onze vlucht vanuit Panama City ging via Bogota, Colombia naar Lima in Peru. Na een paar uur in Bogota te hebben gewacht konden we weer het vliegtuig in. Het was al later op de avond en landden dan ook rond 1 uur ´s nachts. Na een uur stonden we buiten het vliegveld. Tot onze grote schrik zagen we mannetjes rond lopen in dikke winterjassen en bivakmutsen op! Stonden wij daar in onze shorts en t-shirtje. Snel sprongen wij een taxi in die ons naar een hotel bracht. Wij hadden een gewone hotel geboekt voor die nacht, we hadden geen idee waar we midden in nacht anders naar toe konden.

Na een goede nachtrust en een ontbijt van het hotel, drong het een beetje tot ons door dat het in Peru begin lente was en ´s avonds rond het minpunt was. Hier waren we mentaal niet op voorbereid!

Met onze rugzakken liepen we richting het centrum van Miraflores, een van de vele wijken van Lima. Nadat we ingechecked hadden in Loki Hostel gingen we wat rond lopen en lunchen. We hadden die avond afgesproken met een vriendin van ons uit Zwitserland, Seline. Zij was bij ons in panama en had de dag nadat wij hadden gevlogen ook een vlucht genomen naar Lima. Om 20.00 uur ´s avonds zagen we Seline weer bij onze hostel. Zij had een vriendin bij haar ook uit Zwitserland, Beni. Korte naam voor Beninjia ofzo iets.

Beni woonde ondertussen bijna 1 jaar in Peru en was getrouwd met een Peruaanse jongen die 21 jaar oud was. Zij zelf was net over de 30 jaar en besloten maar te gaan trouwen nadat ze net 4-5 maanden bij elkaar waren. Haar man, Miguel, wilt dolgraag naar de circus school gaan in Canada. Hij kon ook leuke goocheltrucs doen. 

We hadden wat met ze gedronken , maar gingen alweer betijds naar huis aangezien Beni vroeg opmoest om naar haar werk te gaan. We zijn met z´n drieen ergens anders wat gaan drinken. leuke bar, goeie pisco sour en life muziek.

De volgende dag belde ik een vriendin van een goeie vriend van me uit Nederland, Ingmar. Hij had in Berlijn een meisje ontmoet uit peru en mailde me dat ik haar zeker moets bellen als we in Lima waren. Zo gezegd zo gedaan. Na een paar keer haar proberen te bellen kreeg ik een receprioniste die mij niet helemaal begreep, daarnaast werd de verbinding ook nog eens constant verbroken. Ik had het helemaal gehad en ging een andere telefoon zoeken. Uiteindelijk kreeg ik Uchi (afkorting voor ursula) aan de lijn. Ik hoorde gelijk dat ze een toffe meid was met goed gevoel voor humor.

Lachend stelde we onszelf aan elkaar voor en spraken af voor die zelfde dag om wat te gaan drinken en eten. Uchi is hoofd van de marketingafdeling van Billabong in Peru. Zij is aan het werk in de tot nu toe de enige Billabong winkel in Lima. Aangezien Ewout totaal niet voorbereid was voor de kou en dus ook alleen maar een paar t-shirts, 1 lange broek en 1 dikkere trui bij zich had, wilden we rond gaan kijken in winkels voor wat kleding. We gingen opzoek naar de Billabong winkel, op deze manier kon Ewout wat leuks uitzoeken en ik kon gelijk Uchi ontmoeten.

Bij de winkel aangekomen belde de winkeljongen Uchi dat wij beneden waren. Een blonde meid met blauwe ogen kwam door de deur. Spontaan en aan de drukke kant ratelde zij mij het verhaal hoe ze Ingmar had ontmoet en wat voor leuke tijd zij hadden in Belijn. Nadat we aan elkaar snelle verhalen over onze gezamelijk vriend hadden uitgewisseld, stelde zij ons voor om door haar winkel heen te snuffelen en dan met z´n allen te gaan lunchen.

Was zo lief, wij kregen allemaal veel korting. Ewout, Seline en ik voelden ons als kinderen in een snoepwinkel! Na een uur te hebben gepast en gezocht naar leuke dingetjes, kwam Uchi naar beneden. Buiten stond haar chauffeur te wachten, John. John was Uchi´s chauffeur die altijd voor haar klaar stond en haar overal naar toe bracht.

Uchi nam ons naar een (chique) restaurant. Zij wilde dat we typische Peruaanse eten proefden. Zij bestelde een voorgerecht en daarna een hoofdgerecht met allemaal verschillende dingen die we konden proeven. Ik moet zeggen dat het voorgerecht en hoofdgerecht niet veel uitmaakte qua grootte! Een rond bord met allemaal lekkernijen, behalve 1 ding kon ik echt niet eten. Uchi trouwens ook niet, maar die smicht had niets gezegd en liet ons alles proeven. Nee, datgene wat niet te pruimen was, was koeiedarmen. Stukjes witvlees met een ruwe structuur dat een beetje op een tong leek... Zij lachtte ons ook hardop uit en had lol hoe wij vieze gezichten trokken.

Na een nagerecht die we deelden konden we ook echt niet meer. We voelden ons allen vet en zo rond als een tonnetje.

Uchi bracht ons samen met john naar een Mall. Na even rondgelopen te hebben moest zij echt nog even terug naar kantoor om dingen af te ronden voor de dag. Nadat Uchi werd weggebracht, kwam John terug om ons nog rond te rijden. Wij voelden ons toen koning/innen van de backpackers wereld! We besloten terug te gaan naar de hostel. Seline had weer met Beni en Miguel afgesproken om wat te gaan drinken. Later kwam Uchi ons vergezelen. Nadat Beni en Miguel weer eerder naar huis gingen, gingen wij door naar een trendy bar. Hier dronken we pisco´s en snackten wat hapjes. We wilden het ook niet te laat maken voor Uchi. Het was toch nog 1 uur ´s nachts geworden.

Dit was onze laatste dag in Lima voordat we verder gingen richting Nazca.

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer